Voor een poos terug kreeg ik als ware een gedicht voor mijzelf ''door''... Ik vond m zó mooi, dat ik m ook met jóu wilde delen! ;)

Alweer een wat oudere blog. Oeps! hihi. Echter, niet minder waardevol! Komt ie:

Ha lieve lezer,

"Ik vind dat we méér SCHIJT mogen hebben aan wat de ANDER van ons vindt"! EN doen wat we ZELF willen... Let op: 🌶 bericht... á la Renate... 😊Voor de Marketing v. mijn Event had ik éérst onderstaande foto:

Wanneer je iets wilt bereiken, dan kan het zijn dat je vaak in de ‘’controle’’ schiet. Je kent dat wel. Je WILT iets. Iets hebben. Bereiken of doen… Kortom: je zet een doel en wilt dat hoe dan ook bereiken… Echter ik zal je zeggen: zo werkt het NIET!

Zing, Dans, Lach EN heb JEZELF LIEF!...

‘’Wat je loslaat komt naar je toe, wat je vasthoudt, gaat bij je weg...’’    

Dusss? JIJ vindt dat ik mij minder moet uitspreken?... Wil dat dan niet zeggen dat jij zélf je méér wilt uitspreken? Echter, dat momenteel niet doet of überhaupt nooit hebt gedaan?

Je kan wel uit je lichaam blijven treden,

Oké als eerste, ik wéét gewoon niet waar ik moet beginnen omdat t zóveel is. Omdat dit zó rauw, puur & eerlijk is, dát ik het óók NIET mooier kan & wil maken dan t is... Laat ik dan dus ook maar gewoon beginnen.

Zaterdagavond keek ik wat tv. Om even te ontspannen & mijn gedachtes wat af te leiden. Totdat mijn gedachtes tóch weer naar werk gingen, door het programma. 

Vanmorgen vroeg met het hart in de keel wakker geschoten... Gedroomd. Echter, met een hele mooie boodschap. 

De afgelopen week, vorige week dus, was ik een soort van ziek. In de zin van:Ik wilde werken (workaholic drang), echter, Ik kon t niet. Mijn lichaam schakelde zichzelf letterlijk uit. Meerdere keren op een dag... Ik was dan aan het werk, dingen voor de website doen, een audio opnemen, mijn LI n.a.v. de training, noem maar op. Echter, ik werd dan zó intens moe, dat ik wel moest gaan liggen en wel moest gaan slapen. Hoewel er voor dat laatste weinig nodig was. Ik viel gewoon direct in een hele diepe slaap. En dat gebeurde niet één keer. Nee meerdere keren achter elkaar.En elke keer was daar weer dat felle witte licht. Ik wilde dan iets mijn ogen open doen. Alleen kon t niet. Mijn lichaam wilde niet. T enige wat ik kon doen was overgeven. Mij overgeven aan de situatie en alles accepteren en loslaten...Tot aan 3x toe is mij gezegd dat ik gewoon mocht rusten (door verschillende mensen.) Dat rust nemen óók werken is als je een bedrijf hebt. Als je ondernemer bent.

Geloof je niet IN jezelf? Vertrouw je NIET op jezelf én al je kwaliteiten?& nog een laagje dieper, wil je liever dood?...